Dreamfall: The Longest Journey

[Azakal]

Otóż wpadła mi w ręce gierka Dreamfall: The Longest Journey. Muszę przyznać, że całkiem niezła przygodówka z niej wyszła. Posiada tryb widoku TPP (mój ulubiony), bardzo przyjemną dla oka grafikę oraz ciekawą fabułę.

Podczas rozgrywki sterujemy kolejno losami czterech bohaterów. Chociaż nie do końca jest to prawda, gdyż podstawowa postać jest jedna a reszta to tylko krótkie epizody (idż tu, zbij tego itp). Co mnie wciągnęło w grę oprócz trybu TPP, to postać głównego bohatera a w zasadzie bohaterki. Bardzo lubię gry w których kieruję się poczynaniami kobitki. Chyba to sentyment po przejściu wszystkich Tomb Raiderów. Jakoś znudziło mi się kierowanie poczynaniami wielkich dzielnych wojów zmagających się z hordami, orków, ufoli i pozostałego badziewia Poza tym największym atutem gry jest wg. mnie fabuła, która naprawdę potrafi wciągnąć, pomimo swej liniowości i niezbyt wyszukanych zagadek logicznych, jak na przygodówkę. Sposób zaprezentowania poszczególnych wydarzeń jest naprawdę bardzo realny. Dla przykładu na początku gry bohaterka ogląda sobie w wyrku TV a my decydujemy, czy ma zdążyć na trening karate czy nie. Podobnych wydarzeń jest w grze więcej. Dzięki takim, wydawało by się banalnym sytuacjom, wzrasta realizm rozgrywki (zastanawiam się tylko czy w dalszej części będę musiał decydować jakim kolorem pomalować paznokcie ). Minusem może być trochę zbyt uproszczony interfejs, gdyż niektóre czynności zostały zautomatyzowane oraz denerwujące chwilami sterowanie (do którego jednak można się przyzwyczaić). Kolejny minus to trochę zbyt liniowa rozgrywka. W Tomb raiderze było podobnie, jednak tam liniowość była jakby mniej dostrzegalna. W sumie jednak minusy rekompensuje przede wszystkim fabuła, a także postacie. Każda z nich ma odmienny charakter, zachowanie i to da się zauważyć. Kolejną wielką zaletą gry jest dubbing. Stoi na bardzo wysokim poziomie, współgrając z mimiką oraz gestykulacją postaci.

Ogólnie gierka warta polecenia.